Na choroby reumatyczne, nieurazowe i w większości przewlekłe choroby narządu ruchu cierpią miliony ludzi w różnych grupach wiekowych. Małe dzieci i osoby w okresie największej aktywności zawodowej i społecznej dotykają głównie choroby o charakterze zapalnym 
i układowym, a więc wielonarządowym. Najczęstszą chorobą stawów jest choroba zwyrodnieniowa, którą stwierdzić można u większości ludzi  po 60. roku życia. Nieco inny problem stanowi osteoporoza, choroba kości zwiększająca ryzyko złamań. 
To choroba co czwartej kobiety po menopauzie, ale mężczyźni także na nią cierpią. Niektóre jej odmiany dotykają ludzi młodych i dzieci. 

Reumatologia – wymiar społeczny

Choroby reumatyczne to ogromny problem społeczny, ponieważ w większości przypadków prowadzą do trwałego uszkodzenia narządu ruchu, czasem ciężkiego kalectwa uniemożliwiającego samodzielne życie, wykonywanie pracy zawodowej, czy innych form aktywności. Nie ma jednej choroby, którą nazywa się „reumatyzmem”, jest za to wielka grupa heterogennych, o różnych 
mechanizmach i patogenezie jednostek i zespołów chorobowych, którymi zajmuje się dziedzina medycyny zwana reumatologią. 

Nie tylko stawy i kości

Wspólną cechą tych wszystkich reumatycznych chorób jest cierpienie, jest ból, trwający często la-
tami oraz postępująca niesprawność. 
W powszechnym rozumieniu są to choroby układu ruchu i tak jest w istocie, ale wiele z nich np. reumato
idalne zapalenie stawów, młodzieńcze zapalenia stawów, toczeń ukła
dowy i inne choroby zapalne tkanki łącznej prowadzą do uszkodzeń narządów wewnętrznych, mózgu, oczu. 
Mogą prowadzić do stanów zagrażających życiu. Nie jest wiec prawdą, 
że na „reumatyzm” się nie umiera. 
Niestety nasi chorzy żyją krócej 
i cierpią więcej niż inni.

Nadzieje rosną

Ostatnia dekada wieku XX i pierwsza XXI przyniosły ogromny postęp wiedzy w zakresie biologii molekularnej, immunologii, genetyki, biochemii. Dzięki temu poznaliśmy i zrozumieliśmy znacznie lepiej zaburzenia i reumatyczne procesy zapalne, nauczyliśmy się, jak w te patologiczne mechanizmy skutecznie ingerować i je przerywać. Powstały nowe grupy leków, produktów inżynierii genetycznej i najnowszej biotechnologii. Z tego względu większość tych chorób pozostaje nadal nieuleczalna. Potrafimy jednak te choroby powstrzymywać, wyciszać, zmniejszać ból, doprowadzać do długotrwałych remisji. Postęp w chirurgii ortopedycznej i rosnące znaczenie rehabilitacji przywracają sprawność i ruch, a postęp nauki rodzi nadzieję na życie naszych pacjentów w poczuciu pełni zdrowia.