Rany i ból odczuwany w procesie gojenia

Dolegliwości bólowe są nieodłącznie konsekwencją zakażenia i niedotlenienia. Zawsze musimy wykluczyć te dwie możliwości zanim podejmiemy próbę usuwania bólu. Ból występuje też w procesie gojenia ran, dolegliwości związane ze stanem zapalnym tkanek wokoło ran możemy złagodzić robiąc mokre okłady z antyseptyku na nieuszkodzoną, zaczerwienioną skórę.

W przypadku bólu w terapii ran przewlekłych nie działają maści przeciwbólowe i mija się z celem ich zastosowanie. Jedynie preparaty poprawiające krążenie i redukujące obrzęki łagodzą dolegliwości.

Możemy wspomagać się lekami przeciwbólowymi, ale przyjmujemy je doustnie wyłącznie na zlecenie lekarza. Leki przyjmujemy zawsze „na godzinę” w regularnych odstępach czasu, bo działają tylko określoną ilość godzin. Jeśli przyjęta dawka leku jest niewystarczająca połączmy ją z ziołowym preparatem uspokajającym. Takie połączenie wydłuża czas działania leku przeciwbólowego i wzmacnia jego działanie. Jeżeli takie połączenie nie przynosi efektów należy zwrócić się do lekarza o włączenie leku przeciwdepresyjnego.

W przypadku odleżyn ból pojawia się tylko u niektórych chorych i zawsze w przypadku kończenia wypełniania się rany. Jego nasilenie może być różne i zależy od indywidualnych cech pacjenta. Odciążenie miejsca występowania odleżyny powoduje redukcję bólu.

W owrzodzeniach żylnych ból związany jest z obrzękami powodującymi ucisk na nerwy i redukcja obrzęków przynosi ulgę. Zmniejszymy ból także przez spacerowanie lub uniesienie kończyn ponad poziom leżenia.

W owrzodzeniach niedokrwiennych ból spowodowany jest przez niedotlenienie tkanek ulgę przynosi opuszczenie kończyn i spacerowanie, ale niestety chorym często towarzyszy ból spoczynkowy niemożliwy do eliminacji.

Ból występujący u osoby po amputacji kończyny, ból szczególny, dokuczliwy.  Jest to tzw. „ból fantomowy”, czyli ból kończyny, której nie ma. Ból bardzo trudny do eliminacji, mijający wyłącznie po lekach uspokajających.  Czasami ból fantomowy możemy zredukować przez masowanie kikuta kostką lodu, czasem mija po zabandażowaniu kikuta, założeniu protezy.  Ale te sposoby nie zawsze pomagają.

Metody wspomagające leczenie ran

Część metod możemy zastosować samodzielnie, inne stosuje fizjoterapeuta, a jeszcze inne lekarz. Do dyspozycji mamy:

• Tlenoterapię hiperbaryczną(oddychanie tlenem w podwyższonym ciśnieniu w komorze hiperbarycznej) i normobaryczną(oddychanie tlenem przez maskę) może zastosować lekarz.

• Terapię podciśnieniową, która znakomicie przyspiesza oczyszczanie rany z infekcji i przyspiesza gojenie; może zastosować lekarz lub przeszkolona pielęgniarka.

• Terapię biologiczną larwami zielonej muchy plujki ułatwiającą i przyspieszającą oczyszczanie ran z martwicy; może ją zastosować lekarz lub przeszkolona pielęgniarka.

• Terapię światłem spolaryzowanym, które działa przeciwbólowo, poprawia krążenie i utlenowanie tkanek, redukuje stan zapalny; możemy stosować samodzielnie.

• Terapię laserem, poprawia stan tkanek, przyspiesza gojenie rany, działa przeciwbólowo; może zastosować fizjoterapeuta po otrzymaniu zlecenia od lekarza lub przeszkolona pielęgniarka.

• But ozonowy – poprawia utlenowanie, działa przeciwbakteryjnie i przeciwbólowo. Może zastosować pielęgniarka przy owrzodzeniach troficznych goleni i innych ranach na kończynach (wymaga włożenia kończyny do nylonowego worka).

• Kompresjoterapię, która pozwala nam efektywnie odciążyć kończyny w niewydolności żylnej i chłonnej; może zastosować lekarz lub przeszkolona pielęgniarka.

• Terapię polem magnetycznym i terapię ultradźwiękami, które należą do fizykoterapii, a przyspieszają gojenie i redukują ból; może zastosować fizjoterapeuta.

• Terapię komórkami macierzystymi, która przyspiesza gojenie ran; może zastosować lekarz.