ekarz specjalista urolog zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem chorób układu moczowo-płciowego (nowotworów, stanów zapalnych, kamicy, rozrostu prostaty, zaburzeń oddawania i nietrzymania moczu, impotencji). Każdy mężczyzna po 45 roku życia powinien zgłosić się na profilaktyczną konsultację urologiczną. Lekceważenie objawów, które mogą świadczyć o problemach z układem moczowo-płciowym, może spowodować poważne konsekwencje dla zdrowia mężczyzny. W związku z tym jeśli odczuwasz lub zauważyłeś:

  • ból w okolicach lędźwiowych, kroczu i podbrzuszu
  • dyskomfort, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • krew lub inne zmiany w wyglądzie w moczu
  • powiększenie i bóle jąder
  • zaburzenia w osiągnięciu i utrzymaniu erekcji
  • nietrzymanie moczu lub nagłe potrzeby oddawania moczu
  • wstawanie w nocy, aby oddać mocz
  • w rodzinie u bliskich (ojciec, brat) występowały nowotwory układu moczowo-płciowego (w szczególności rak prostaty) umów się na konsultację urologiczną!

Higiena intymna mężczyzn nie jest wyłącznie kwestią osobistą, bowiem wszelkie zaniedbania higieniczne tej okolicy przekładają się na zdrowie nie tylko własne, ale również partnerek seksualnych. Wielu mężczyzn nie wykonuje czynności pielęgnacyjnych poprawnie. Zwykle czas kąpieli jest ograniczony do minimum, z pośpiesznym myciem okolic intymnych. Nieumiejętna eliminacja znajdującej się pod napletkiem wydzieliny oraz jej dłuższe zaleganie zwiększa ryzyko infekcji cewki moczowej, a także stanów zapalnych dróg moczowo-płciowych. Jeżeli ściągnięcie napletka jest niemożliwe, można podejrzewać stulejkę, która wymaga interwencji chirurgicznej.

Stulejka to jest najczęstszą patologią w budowie napletka, która uniemożliwia (stulejka całkowita) lub utrudnia (stulejka częściowa) ściąganie napletka we wzwodzie lub w stanie spoczynku. Występowanie stulejki nie powinno być zlekceważone – należy dążyć, aby ją jak najszybciej usunąć, gdyż może doprowadzić do niebezpiecznych komplikacji zdrowotnych. Często stulejce towarzyszy krótkie wędzidełko prącia, które również może powodować problemy w odprowadzaniu napletka lub być powodem wyginania ku dołowi żołędzi prącia w czasie erekcji. Najczęściej stulejka jest efektem nieprawidłowej pielęgnacji niemowlęcia płci męskiej, niewłaściwych nawyków higienicznych (nieodciąganie napletka podczas oddawania moczu i mycia), stanów zapalnych cewki moczowej, żołędzi i napletka, a także powikłań chorób dermatologicznych i cukrzycowych (zwykle u starszych mężczyzn). Dlatego już w okresie dzieciństwa oraz dojrzewania ważna jest rola ojca, który w nieskrępowany sposób powinien porozmawiać z synem na temat jego problemów z narządami płciowymi i jasno przekazać dobre przykłady higieny intymnej. Leczenie stulejki bez względu na stopień nasilenia objawów ma charakter chirurgiczny i polega na zabiegu operacyjnym w obrębie napletka. Jedynie w wyselekcjonowanych przypadkach, zwłaszcza u dzieci, można z powodzeniem stosować maści sterydowe celem rozluźnienia napletka. Sposób wykonania zabiegu powinien zostać dobrany ze względu na stopień dysfunkcji narządu oraz nasilenie odczuwanych przez pacjenta dolegliwości, a także oczekiwań chorego względem efektu leczenia. W zależności od postaci schorzenia najczęściej wykonywane są zabiegi rozcięcia pierścienia zwężającego napletek (niewielkie korekty w obrębie napletka z jego zachowaniem) lub obrzezania (częściowe lub całkowite usunięcie napletka, stosowane głównie przy stanie zapalnym żołędzi i napletka oraz braku możliwości korekcji innymi metodami). Zgodnie z aktualnym stanem wiedzy medycznej w leczeniu chirurgicznym dysfunkcji napletka, a w szczególności w przypadku zabiegów przeprowadzanych ze wskazań estetycznych lub w przypadku stulejki o niewielkim nasileniu, zalecane jest postępowanie możliwie oszczędzające.