Home » Immunologia » Osoby z HIV mogą normalnie funkcjonować
immunologia

Osoby z HIV mogą normalnie funkcjonować

Dr n. społ. Bogna Szymańska-Kotwica

Psycholog Minds of Hope

Jako społeczeństwo nie powinniśmy stygmatyzować osób zakażonych wirusem HIV, a infekcji traktować jako tematu tabu. Dzięki odpowiednim lekom i terapiom, osoby żyjące z HIV mogą bowiem funkcjonować w życiu towarzyskim, zawodowym czy rodzinnym jak osoby zdrowe. Jakie są powody stygmatyzacji osób zakażonych wirusem HIV?

Myślę, że w Polsce trudno jest być osobą zmagającą się z problemem zdrowotnym, bo zarówno społeczeństwo jak i nawet specjaliści, którzy nie mają odpowiedniej wiedzy, mogą reagować nieadekwatnie i niezrozumiale do problemu. Takie reakcje wynikają w dużej mierze z braku wiedzy. Gdy nie znamy prawdziwej skali zagrożenia, to reagujemy emocjami – głównie lękiem, strachem czy nawet wstrętem. Boimy się funkcjonować obok osób żyjących z HIV, bo np. nie znamy sposobu transmisji choroby. Ponadto HIV kojarzy nam się z czymś brudnym, z osobami z marginesu społecznego, z narkomanią. To zaś przekłada się na stygmatyzację osób z HIV, na ich utrudnione relacje towarzyskie, zawodowe czy nawet rodzinne. Tymczasem osoba z HIV można normalnie funkcjonować, zarówno w życiu prywatnym, jak i służbowym.

Czy osobom zakażonym HIV łatwiej jest obecnie zachować poprawną kondycję emocjonalną niż przed laty?

Na przestrzeni lat podejście do osób z HIV w Polsce na szczęście się poprawiło. Tę zmianę widać chociażby w środowisku lekarzy czy specjalistów – chorzy mają dostęp do nowoczesnych terapii czy leków. Profesjonalne placówki oferują pacjentowi dostęp do wielopoziomowego wsparcia – lekarza prowadzącego, psychologa, psychiatry. Mogę więc powiedzieć, że dziś łatwiej jest żyć z HIV niż 20 lat temu, a to przekłada się na kondycję emocjonalną chorego.

Jeśli chodzi o podejście społeczeństwa i poziom stygmatyzacji czy akceptacji osób żyjących z HIV to jest to bardzo indywidualna sprawa. Jeden chory może powiedzieć, że jest w pełni akceptowany i funkcjonuje normalnie w społeczeństwie, inny przyzna, że został zepchnięty na margines. Dlatego tak ważne jest, żebyśmy jako społeczeństwo edukowali się na temat tego typu chorób i zdali sobie sprawę, że człowiek z HIV może normalnie funkcjonować, pracować, tworzyć rodzinę czy prowadzić życie seksualne. Natomiast musi to robić bardzo odpowiedzialnie i świadomie.

Jaka jest rekomendacja dotycząca zachowań i opieki nad osobami zakażonymi wirusem HIV?

Przede wszystkim nie powinniśmy traktować HIV jako tematu tabu. Nadal niestety boimy się z tym zagadnieniem konfrontować, nie wiemy, jak reagować na wiadomość, że ktoś znajomy jest zakażony, nie wiemy, czy wypada dopytywać o stan zdrowia lub o zagrożenie transmisji choroby. Tymczasem zakażenie wirusem HIV powinniśmy traktować jak wiele innych chorób, chociażby jak cukrzycę i prowadzić z chorym normalne rozmowy, oczywiście szanując jego prywatność czy czasami niechęć do zwierzeń.

Jaki wpływ na skalę diagnostyki pod kątem wirusa HIV ma strach przed pozytywnym wynikiem?

Wykonanie testu na HIV kojarzy się z czymś nieprzyjemnym, będącym konsekwencją wcześniejszych nierozważnych poczynań. Sama myśl o niemożności cofnięcia czasu, odwrócenia losu bywa paraliżująca. Tymczasem decyzja o wykonaniu testu świadczy o odpowiedzialności za życie własne i przyszłych partnerów seksualnych. Osoby z HIV – dzięki odpowiednim lekom i terapiom – mogą żyć równie długo jak osoby zdrowe i na zbliżonym poziomie komfortu. Natomiast osoba nieświadoma zakażenia nie dość, że drastycznie zmniejsza swoje szanse na normalne życie, to jeszcze naraża na niebezpieczeństwo swoich bliskich.

Next article