Home » Układ trawienny » Nieswoiste zapalenie jelit – jak wygląda diagnoza i leczenie?
Układ trawienny

Nieswoiste zapalenie jelit – jak wygląda diagnoza i leczenie?

nieswoiste zapalenie
nieswoiste zapalenie
Grażyna Rydzewska

Prof. dr hab. n. med. Grażyna Rydzewska

Prezes Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii

Nieswoiste zapalenie jelit to grupa chorób o podłożu immunologicznym. Należą do nich choroba Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego. W jaki sposób specjaliści je diagnozują oraz jakie ordynują leczenie? Jakie są przyczyny choroby Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego?

Nieswoiste choroby zapalne jelit to rozległa grupa schorzeń stosunkowo rzadkich, które dotyczą całego przewodu pokarmowego (Leśniowskiego-Crohna) lub jelita grubego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego). W około 15 proc. przypadków choroby, te mogą się na siebie nakładać, dlatego też początkowa diagnoza może być mylna. Tak jak wcześniej wspomniałam, są to stosunkowo rzadkie choroby. Szacujemy, że w Polsce choruje na nie 200-300 tys. osób. Częściej jest to wrzodziejące zapalanie jelita grubego. W patogenezie obu tych schorzeń uwzględniamy czynniki środowiskowe. Przez lata za przyczynę uważano predyspozycje genetyczne, jednak w perspektywie czasu okazało się, że są one mniej istotne niż czynniki zewnętrzne.

Czy można powiedzieć, że są to choroby cywilizacyjne?

Tak, jak najbardziej. Wskazują na to badania populacji chińskiej, gdzie w kraju tym, choroba Leśniowskiego-Crohna występowała bardzo rzadko. Jednak, gdy tylko Chińczycy zaczęli podróżować np. do Stanów Zjednoczonych, w pierwszym pokoleniu częstość choroby wzrastała. Składa się na to wpływ przetworzonego żywienia oraz wielu dodatków żywieniowych – polepszaczy smaku, konserwantów. Czynniki środowiskowe modyfikują mikrobiotę jelitową. Choroba zatem jest odpowiedzią immunologiczną na te nieprawidłowo wytworzoną mikrobiotę.

Jak wygląda ich diagnoza i leczenie?

Jeśli chodzi o wrzodziejące zapalenie jelita grubego, objawy są typowe. Zawsze pojawia się w tej chorobie biegunka z krwią, której nie sposób nie zauważyć. We wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego zawsze jest także zajęta odbytnica, dlatego jego diagnoza jest szybsza. Natomiast w chorobie Leśniowskiego-Crohna symptomy nie są specyficzne. Może pojawić się biegunka z krwią, lecz nie musi. Występuje gorączka, utrata masy ciała, bóle brzucha, ale też nie zawsze. Choroba Leśniowskiego-Crohna dotyczy najczęściej osób młodych, stąd też objawy często są bagatelizowane lub mylone z zespołem jelita nadwrażliwego. Amerykańscy naukowcy wyliczyli, że diagnoza choroby Leśniowskiego-Crohna może przedłużyć się nawet do 5 lat.

Diagnostyka specjalistyczna polega na badaniu endoskopowym – we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego jest to kolonoskopia (niekiedy nawet nie cała, czyli sigmoidoskopia). W chorobie Leśniowskiego-Crohna należy zbadać czasem cały układ pokarmowy. Przy typowej lokalizacji, czyli w końcowym odcinku jelita cienkiego, należałoby dojść podczas kolonoskopii do tego odcinka, jednak nie zawsze tak się dzieje. Stąd też dużą rolę w diagnozie odgrywa również tomografia jelita cienkiego.

Terapia tych chorób jest podobna – włącza się w nią leki steroidowe, immunosupresyjne oraz biologiczne. Leczenie oparte jest również na stosowaniu diety naturalnej, nieprzetworzonej. Może być to dieta śródziemnomorska, z dużą ilością warzyw i zdrowych tłuszczów.


WAŻNE!

Skierowanie na odpowiednie badania powinno być realizowane w ramach konsultacji z lekarzem. To, gdzie je wykonają, czy w ośrodku prywatnym, czy państwowym jest ich wyborem. Można te badania wykonać wszędzie, ale ze skierowaniem od lekarza. Dostęp do badań klinicznych oraz do terapii jest tożsamy zarówno w placówkach państwowych jak i prywatnych.

Dlaczego warto zgłosić się do udziału w badaniach klinicznych do placówek prywatnych:

» wysoka jakość badań,
» opieka zdrowotna na najwyższym poziomie,
» dostęp do innowacyjnych metod leczenia,
» specjalistyczne wsparcie pacjenta podczas terapii,
» przyjazne otoczenie i wykwalifikowany personel,
» udzielenie wszelkich, niezbędnych informacji w celu podjęcia świadomej decyzji przez pacjenta,
» odpowiednie monitorowanie i raportowanie badań, zgodne ze ściśle określonymi wytycznymi,
» pomoc w organizacji transportu oraz zwrot kosztów podróży.

Next article