Skip to main content
Home » Skóra » Jak pokonać łuszczycę?
Skóra

Jak pokonać łuszczycę?

łuszczycowe
łuszczycowe

Czy można żyć normalnie z łuszczycą?

Łuszczyca to choroba ciała i duszy. Cierpiący na nią codziennie muszą zmagać się ze wstydem i cierpieniem.

Witold Szmanda

Ekspert fitnessu i zdrowego odżywiania, trener personalny i coach

Kiedy dowiedział się pan o tym, że choruje na łuszczycę?

Moja mama już podczas pobytu w szpitalu, po moich narodzinach, otrzymała od położnej pierwszą informację, że zmiany na skórze, które u mnie występują mogą wskazywać na łuszczycę. Dokładną diagnozę postawiono mi kiedy miałem dwa lat. Od tego czasu byłem też farmakologicznie leczony, niestety z niewielkim skutkiem.

Jaka była pana pierwsza reakcja, gdy zrozumiał pan, że choruje na łuszczycę? Załamał się pan czy raczej nie zdawał sobie sprawy, z jakim schorzeniem ma do czynienia?

Jako dziecko raczej nie miałem świadomości, jak poważna jest moja choroba i ile pracy oraz wyrzeczeń będzie wymagało ode mnie jej leczenie. Ale już od najmłodszych lat czułem się inny, gorszy z powodu moich zmian łuszczycowych. Moi bracia mówili do mnie „zgniły fifol”, gdyż zmiany pojawiły się także w okolicach części intymnych. Od dziecka uprawiałem sport, brałem udział w zawodach, byłem bardzo aktywny. Pamiętam, że jako nastolatek denerwowałem się nie z powodu konkursu czy zawodów, jakie mnie czekały, a z powodu prysznica we wspólnej szatni. Rozbieranie się przy rówieśnikach i wystawianie zmian na oczy innych było dla mnie wstydliwe i bardzo krępujące. Tym bardziej, że kilka lat temu nie mówiło się tak publicznie i otwarcie o problemie łuszczycy, a osoby na nią chorujące były traktowane jak trędowate.

Jakie zmiany wprowadził pan w swoim życiu, dzięki którym udało się panu pokonać chorobę?

Na początku zacząłem wyjeżdżać do Izraela i tam kąpałem się w Morzu Martwym. Te kąpiele pozwoliły mi pozbyć się łuszczycy w 98 proc. Zawsze jednak, kiedy wracałem stamtąd, zmiany łuszczycowe również powracały. Wówczas uświadomiłem sobie, że problem leży w tym, co jem. Zacząłem obserwować swój organizm, bardzo dokładnie przyjrzałem się swojej diecie. Z moich obserwacji wyczytałem, że to właśnie jedzenie truje mój organizm i powoduje chorobę. Musiałem tylko odkryć, jakie produkty są mi zabronione, a jakie wskazane. Taka obserwacja organizmu i jego reakcji trwała kilka lat, aż trafiłem na dietę według grupy krwi. Stosując tą dietę zauważyłem największą poprawę stanu zdrowia. Zmiany łuszczycowe zaczęły się zmniejszać, a z czasem znikać. Wykluczyłem ze swojej diety zboża, a szczególnie pszenicę, zrezygnowałem także z nabiału i produktów mlecznych. Zacząłem także selekcjonować spożywane mięso. Do diety dołączyłem suplementację olejami omega 3 oraz algami i chlorellą. Regularnie oczyszczałem swój organizm i piłem mieszanki ziołowe. Stworzyłem także swoje dwie herbaty, które do dziś regularnie stosuję i sprzedaję. Z czasem zmiany w diecie zaczęły przynosić spektakularne efekty, a o chorobie mogłem zapomnieć.

Łuszczyca to wstydliwe schorzenie. Chorzy na nią są często stygmatyzowani przez społeczeństwo. Jak radzić sobie ze wstydem? Czy pana zdaniem można żyć normalnie z tą chorobą?

Nie wiem, czy da się żyć normalnie z tą chorobą. Ja nie potrafiłem i dlatego zacząłem szukać jej źródła i samodzielnie ją leczyć. Uważam, że z chorobą nie można się godzić. Zawsze są jakieś szanse, że uda nam się ją pokonać, dlatego warto walczyć do końca. Ja też miałem w swoim życiu wiele momentów, kiedy chciałem się poddać, kiedy choroba wracała, a z każdej strony czekały na mnie pokusy. Mimo to konsekwentnie trzymałem się mojej diety i zgłębiałem wiedzę na temat mojego organizmu. Gdyby mi się nie udało wygrać z chorobą, pewnie musiałbym nauczyć się z nią żyć. Bez niej jednak jest mi zdecydowanie lepiej i jako osoba, która pokonała łuszczycę mogę powiedzieć, że naprawdę warto zawalczyć o siebie i o swoje zdrowie.

Gdzie chorzy na łuszczycę powinni szukać wsparcia i pomocy? Kto panu pomógł w walce z chorobą?

Mi w walce z chorobą pomógł upór i wytrwałość. Myślę, że chorzy na łuszczycę chcąc wyleczyć chorobę muszą znaleźć w sobie siłę na zmianę swojego życia. Zmiana nawyków żywieniowych, wykluczenie produktów z diety, oczyszczanie organizmu wymaga ogromnej dyscypliny, ale kiedy robi się to wszystko regularnie, naprawdę można osiągnąć niesamowite efekty. Po wsparcie najlepiej zwrócić się do osoby, której udało się wygrać z łuszczycą. Nikt tak nie zrozumie chorego jak drugi chory. Patrząc na osobę, której udało się pokonać chorobę zyskujemy motywację i chęć do działania. A w kryzysowych sytuacjach warto uciekać w sport. To on pozwala się wyluzować i spojrzeć na pewne sprawy z innej, lepszej perspektywy.

Next article
Home » Skóra » Jak pokonać łuszczycę?
układ trawienny

Czy to alergia pokarmowa? Jakie są jej objawy?

Alergię pokarmową mogą wywołać różne pokarmy. Jednak Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) wytypowała „złotą ósemkę” – produkty, które najczęściej dają niepożądane objawy. Warto wiedzieć, że czasami mogą wywołać gwałtowną reakcję, nieraz nawet zagrażającą życiu.

Prof. dr hab. n. med. Zbigniew Bartuzi

Specjalista chorób wewnętrznych, gastroenterolog, alergolog, Kierownik Kliniki Alergologii, Immunologii Klinicznej i Chorób Wewnętrznych, UMK, prezydent kadencji 2015-2018 w Zarządzie głównym Polskiego Towarzystwa Alergologicznego

Jak objawia się alergia pokarmowa?

Objawy są różnorakie, co wynika z tego, że pokarmy dostają się do organizmu różnymi drogami – poprzez spożycie, wdychanie lub przez kontakt ze skórą. Dlatego też do najczęstszych objawów alergii pokarmowej zalicza się m.in. uporczywy refluks, zaburzenia w wypróżnieniu, biegunki, zaparcia i wzdęcia. Mogą wystąpić także duszności i napady astmy, pokrzywka oraz rzadziej występujące – afty w jamie ustnej. Z kolei objawem, który budzi największy niepokój i bezpośrednio zagraża życiu pacjenta, jest wstrząs anafilaktyczny, czyli nagła utrata świadomości i spadek ciśnienia.

Czemu alergia pokarmowa pojawia się u niektórych osób, a u innych nie?

Jest wiele różnych przyczyn występowania alergii. Jedną z nich są geny, co oznacza, że jeśli w rodzinie występuje alergia, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że pojawi się także u dzieci. Kolejnym czynnikiem jest ekspozycja na pokarmy – alergia na dany pokarm występuje częściej, jeśli spożywa się go w dużych ilościach. Na jej wystąpienie wpływa także zanieczyszczenie środowiska, w tym powietrza, wody i gleby oraz stosowanie antybiotykoterapii (jeśli antybiotyki stosowane są u małych dzieci, to częstość alergii wzrasta nawet dwukrotnie). Istotnym dla rozwoju alergii pokarmowej jest także spożywanie pokarmów zawierających m.in. konserwanty, barwniki i inne dodatki, które zaburzają funkcjonowanie flory bakteryjnej jelit. W jej rozwoju znaczący jest także sposób porodu – badania naukowe potwierdzają, że cięcie cesarskie usposabia do wystąpienia alergii pokarmowej dwukrotnie częściej niż poród siłami natury.

Jakie produkty najczęściej powodują alergię u dzieci i dorosłych?

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) wyróżniła tzw. „złotą ósemkę” alergenów pokarmowych, wśród których znajdują się produkty takie jak: mleko, jaja, soja, ryby, skorupiaki, alergeny pokarmowe pochodzenia roślinnego oraz orzechy arachidowe i orzechy drzewne. Warto jednak podkreślić, że reakcję alergiczną może wywołać każdy pokarm.

Jak diagnozuje się alergię pokarmową?

Ustalenie diagnozy to trudny i złożony proces, dlatego też nie ma jednej metody, która w każdym przypadku potrafi jednoznacznie potwierdzić, jaka jest przyczyna występowania alergii. Na początku diagnostyki wykonywane jest badanie podmiotowe, czyli przeprowadzany jest skrupulatny wywiad z pacjentem. Dopiero w kolejnym kroku przeprowadza się m.in. testy skórne (naskórkowe, śródskórne i natywne), testy prowokacyjne i testy eliminacyjne. Do najnowszych testów diagnostycznych zalicza się badania molekularne, określające profil uczuleniowy pacjenta za pomocą tzw. testów multipleksowych (ISAC, ALEX i FABER).

Jak wygląda leczenie i jak żyć z alergią pokarmową?

Należy podkreślić, że nie ma leków, które spowodowałyby, że pacjent ze stwierdzoną alergią pokarmową na dany pokarm, będzie mógł go spożywać. Dlatego też najważniejsza jest edukacja – pacjent musi wiedzieć, na co jest uczulony i musi unikać tej żywności. Szansą na podwyższenie jakości życia alergików jest odczulanie, czyli immunoterapia alergii pokarmowej. Jest to metoda, która jak sądzę, za parę lat będzie powszechnie stosowana w praktyce klinicznej, a która obecnie daje obiecujące wyniki badań klinicznych. Po zastosowaniu odczulania pacjent będzie wyleczony, co w praktyce oznacza brak reakcji alergicznej na spożywane przez niego pokarmy.

Next article