Skip to main content
Home » Innowacyjna medycyna » Jak mają się startupy medyczne na polskim rynku?
Innowacyjna medycyna

Jak mają się startupy medyczne na polskim rynku?

startupy-medyczne-na-polskim-rynku-WP
startupy-medyczne-na-polskim-rynku-WP

Rynek polskich startupów medycznych jest nadal stosunkowo nowy i niewielki, jednak rozwój tego sektora jest jednym z najbardziej obiecujących. Chociaż jest ich tylko około 100, to jednak rosną w siłę, gdyż ratują system ochrony zdrowia i generują oszczędności.

Startupy medyczne w Polsce – czego dotyczą i kto jest ich odbiorcą?

Polskie startupy medyczne dotyczą różnych specjalizacji, jednak szczególnie wyróżniają się te o tematyce interdyscyplinarnej oraz kardiologicznej (stanowią 44 proc. wszystkich specjalizacji medycznych). Ponadto, połowa polskich startupów medycznych to rozwiązania dotyczące telemedycyny, a w dalszej kolejności – nowoczesnej diagnostyki, mHealth oraz urządzeń medycznych. Polskie startupy medyczne często mają związek ze zdrowym stylem życia, odżywianiem i sportem, a ich odbiorcami są zarówno instytucje, jak i indywidualni pacjenci.

Współpraca z odbiorcami, placówkami rządowymi i firmami medycznymi

Do rozwoju i prawidłowego funkcjonowania startupy medyczne potrzebują ścisłej współpracy nie tylko z odbiorcami, czyli pacjentami, lekarzami lub użytkownikami indywidualnymi, ale także z instytucjami rządowymi takimi jak Narodowy Fundusz Zdrowia lub czołowe firmy medyczne. Pomysłodawcy deklarują, że praktycznie zawsze, niezależnie od tego, czego konkretnie dotyczy startup, konsultują koncept biznesowy z ekspertami, w tym najczęściej z lekarzami, a dodatkowo z personelem medycznym, farmaceutami, fizjoterapeutami, itp. Właściciele startupów medycznych podkreślają także, jak ważna jest współpraca z różnymi podmiotami, w tym organizacjami medycznymi, korporacjami i instytucjami rządowymi. Niestety, tutaj przedstawiciele innowacyjnych rozwiązań medycznych często zauważają sceptyczne nastawienie podmiotów do prezentowanych rozwiązań, brak czasu na ich poznanie, a także obawy przez byciem zastąpionym. Problemem jest także inny system pracy oraz język komunikacji w sektorze medycznym i branży startupów medycznych.

Wyzwania startupów medycznych na polskim rynku

Jak podkreślają twórcy startupów medycznych, największą potrzebą i barierą w rozwoju jest finansowanie. Aby ten innowacyjny sektor rynku medycznego mógł nie tylko funkcjonować, ale także rozwijać się, właściciele startupów podkreślają, że kwestią kluczową dla osiągnięcia sukcesu jest posiadanie kapitału finansowego, a dopiero później kontaktów (networking), wykwalifikowanych pracowników i specjalistycznej wiedzy. I chociaż finansowanie startupów jest z reguły największym wyzwaniem niezależnie od branży, to trzeba wiedzieć, że startupy medyczne potrzebują więcej funduszy ze względu na m.in. realizację restrykcyjnych norm prawnych, prowadzenie badań klinicznych oraz certyfikację produktu.

Chociaż wiele startupów medycznych osiągnęło już sukces, to nadal są to innowacyjne rozwiązania, które onieśmielają nieznających specyfiki sektora inwestorów. Dodatkowo, zarówno dla pomysłodawców startupów medycznych, jak i płatników wyzwanie stanowi proces legislacyjny oraz procedury certyfikacji. Brak wiedzy i doświadczenia dotyczących jednostek notyfikowanych oraz tego, jak skomplikowane, nierzadko wymagające czasu, są to procesy, może generować dodatkowe koszty i tym samym sprawić, że początkowy kapitał okaże się niewystarczający do komercjalizacji produktu i zakończenia projektu sukcesem. Jednak pomimo wielu wyzwań, startupy medyczne mierzą się z nimi, a ich siła rośnie z każdym rokiem.


Źródło: „Raport o startupach medycznych w Polsce”, MEDmeetsTECH.com i Atena Research&Consulting.
Next article
Home » Innowacyjna medycyna » Jak mają się startupy medyczne na polskim rynku?
Innowacyjna medycyna

Recykling odpadowych blistrów farmaceutycznych

Marek Zieliński

Prof. UŁ, dr hab. inż. Marek Zieliński

Kierownik Zakładu Chemii Nieorganicznej i Magnetochemii oraz Kierownikiem Pracowni Badań Magnetostatycznych w Katedrze Chemii Nieorganicznej i Analitycznej Wydziału Chemii Uniwersytetu Łódzkiego.

Problemem, którym warto było się zająć są odpadowe blistry farmaceutyczne. Są one otrzymywane metodą termoformowania próżniowego z folii tworzywa sztucznego, przeważnie polichlorku winylu, przezroczystej lub kolorowej, łączonej lub nie, z folią aluminiową. Jest to największy odpad z grupy tworzyw sztucznych w farmaceutyce.

Ocenia się, iż blistry farmaceutyczne zawierają średnio 75–85 proc. wag. tworzywa sztucznego i 15–25 proc. wag. folii aluminiowej. Jak napisano w czasopiśmie „European Pharmaceutical Review”w 2019 roku o naszym pomyśle (I. Farooq, Polish researchers develop method to recycle pharma packaging, European Pharmaceutical Review, 10.01.2019), pomysł ten przyszedł w samą porę gdyż Agencja Ochrony Środowiska (EPA – Environmental Protection Agency) zmieniła właśnie swoje przepisy dotyczące odpadów niebezpiecznych zgodnie z ustawą o ochronie i odzysku zasobów (RCRA – Resource Conservation and Recovery Act) i zapewniła aptekom, szpitalom i firmom farmaceutycznym bardziej praktyczny sposób gospodarowania odpadami farmaceutycznymi.  

Rysunek 1. Odseparowane tworzywo PCV i Al.

Rozwiązaniem problemu zainteresowana była firma produkująca tworzywa sztuczne, której na sercu leżała ochrona środowiska i przetwarzanie odpadów poprodukcyjnych. Podjąłem się tego wyzwania z zespołem, gdyż mieliśmy wcześniejsze doświadczenia z uzdatnianiem odpadów przemysłu chemicznego tzw. fosfogipsów, odpadu powstającego przy produkcji kwasu fosforowego. Przeprowadzone próby laboratoryjne wstępnie udowodniły, iż w wyniku zastosowania naszego procesu technologicznego otrzymuje się rozdzielone i pełnowartościowe komponenty, takie jak polichlorek winylu i aluminium. Zaletą wszystkich etapów procesu technologicznego jest brak wytwarzania odpadów, a otrzymane komponenty można dalej przetwarzać na nowe produkty.

Nasz pomysł dotyczy blistrów farmaceutycznych a nie wszystkich blistrów znajdujących się w innych branżach przemysłowych. Wiąże się to z tym, iż blistry takie łączone są z dodatkowymi materiałami np. papierem i wymagają innych rozwiązań, co nie oznacza, że niemożliwych.

Metoda zastosowana w wynalazku polega na tym, że blistry muszą być najpierw zmielone do odpowiedniej granulacji. Następnie umieszcza się je w prototypowym zbiorniku według własnej konstrukcji, w którym znajduje się substancja rozdzielająca. W zbiorniku następuje mieszanie zawartości z określoną szybkością i w określonym czasie. Separacja komponentów blistrów zachodzi na skutek zachodzących zjawisk fizykochemicznych. Substancja rozdzielająca została tak dobrana, aby była niepalna i mało reaktywna, zwłaszcza z komponentami blistrów. Składniki mieszaniny rozdzielającej mają również podobne napięcia powierzchniowe, sprzyjające wnikaniu cieczy pomiędzy warstwy komponentów blistrów. Ważnym elementem jest także to, iż wzrost gęstości poszczególnych składników mieszaniny był odwrotnie proporcjonalny do ich lepkości, czyli ze wzrostem gęstości maleje ich lepkość, co sprzyja spływaniu mieszaniny rozdzielającej po odseparowanych komponentach blistrów. Ważnym elementem uzupełniającym innowacyjną technologię separacji jest zbiornik własnej konstrukcji.


Rysunek 2. Zbiornik własnej konstrukcji do separacji blistrów farmaceutycznych.

Zaletą zbiornika jest możliwość wielokrotnego powtarzania procesu separacji komponentów blistrów przy użyciu tej samej substancji rozdzielającej, aż do jej wyczerpania.  W każdym momencie procesu zarówno odseparowane komponenty, jak i substancję rozdzielającą można odbierać ze zbiornika niezależną drogą za pomocą zaworów umieszczonych na określonej wysokości.

W Urzędzie Patentowym RP złożono wniosek o udzielenie patentu na wynalazek pt. Sposób separacji komponentów odpadowych blisterów farmaceutycznych zawierający opis technologii separacji komponentów odpadowych blisterów (zgłoszenie patentowe P.421618). Zgłoszenie patentowe uzyskało już status patentu o numerze PAT.234513 (decyzja DP.P.421618.5.lnog Departamentu Badań Patentowych Urzędu Patentowego RP z dn. 4 listopada 2019 r.). W Urzędzie Patentowym RP również złożono wniosek o udzielenie patentu na wynalazek pt. Zbiornik do separacji komponentów blisterów farmaceutycznych, który jest uzupełnieniem technologii separacji blisterów farmaceutycznych, i opisuje konstrukcję prototypowego zbiornika służącego do tego celu (zgłoszenie patentowe P.427631). Przedstawiony wynalazek zdobył już uznanie w kraju i za granicą. Na Międzynarodowych Targach Wynalazczości i Projektowania KIDE 2018 w Kaohsiung (Tajwan) projekt otrzymał Złoty Medal oraz Nagrodę Specjalną przyznaną przez Toronto International Society of Innovation and Advanced Skills.

Dzięki opracowanej metodzie można zagospodarować duże ilości odpadowych blistrów farmaceutycznych powstających w procesie produkcyjnym, zmniejszyć pozyskiwanie aluminium w tradycyjny sposób oraz uchronić środowisko naturalne przed trudno degradowalnym polichlorkiem winylu. Tworzywo sztuczne, po wysuszeniu nadaje się jako wypełniacz do produkcji artykułów np. gospodarstwa domowego. Może być również stopiony w temperaturze topnienia polichlorku winylu i przetworzony w formach na inne produkty np. jako elementy z tworzyw w budownictwie. Aluminium jest metalem zaliczanym do tzw. metali nieżelaznych, poszukiwanym i mającym duże zastosowanie w przemyśle ze względu na jego mały ciężar właściwy. Tradycyjnie otrzymuje się go w procesie wytapiania w hutach z rud aluminium. Dzięki naszej metodzie można chociaż częściowo ochronić środowisko naturalne.

Next article