Home » Urologia » Męski problem
Urologia

Męski problem

Męski problem
Męski problem

Dr hab. n. med. Michał Lew-Starowicz

Profesor Instytutu Psychiatrii i Neurologii, Dyrektor Centrum Terapii Lew-Starowicz

Czy zaburzenia erekcji (wzwodu) to w obecnych czasach częsty problem wśród mężczyzn?

Częsty. Można przyjąć, że dotyczy jednego na 8-10 dorosłych mężczyzn. To około 300 milionów osób na całym świecie. Zaburzenia wzwodu rzadziej występują wśród młodych mężczyzn, ich częstość wyraźnie rośnie z wiekiem. Z problemami z erekcją zmaga się co trzeci mężczyzna po 50-tym roku życia.

Z czego wynika ten problem?

Przyczyny mogą być dość złożone. Wśród starszych mężczyzn dominują choroby wpływające na przebieg reakcji seksualnych takie, jak zaburzenia krążenia, cukrzyca, zaburzenia hormonalne lub neurologiczne. Warto tu podkreślić, że problemy z erekcją mogą występować już stosunkowo wcześnie w trakcie rozwoju chorób sercowo-naczyniowych. To bardzo istotna informacja, gdyż problemy ze wzwodem mogą być jednym z pierwszych sygnałów jeszcze nie rozpoznanej choroby układowej, takiej, która kilka lat później może doprowadzić do zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu. W takiej sytuacji wczesne podjęcie diagnostyki, profilaktyki i leczenia ma nieocenione znaczenie dla przyszłej sytuacji zdrowotnej mężczyzny. Innymi słowy, dbając o swoje życie seksualne można przy okazji uratować znacznie więcej.

Wracając do przyczyn – problemy z erekcją mogą także wystąpić po zabiegach operacyjnych przeprowadzanych w obrębie miednicy i krocza. Klasycznym przykładem jest zabieg usunięcia gruczołu krokowego (prostaty) wykonywany zwykle z przyczyn onkologicznych (rak prostaty). Podczas tego typu zabiegów może dojść do uszkodzenia struktur naczyniowych i nerwowych odpowiadających za powstawanie erekcji. Zaburzenia seksualne mogą być także efektem ubocznym leków stosowanych w terapii nadciśnienia tętniczego, zaburzeń rytmu serca, nowotworów, depresji i wielu innych chorób.

Zarówno u zdrowych mężczyzn, jak i tych cierpiących z powodu różnych chorób, istotną rolę odgrywają mechanizmy psychologiczne. Nadmierny stres i traktowanie seksu w kategoriach zadaniowych („muszę się sprawdzić, zadowolić partnerkę”) sprzyjają hamowaniu reakcji seksualnych. Zaburzenia erekcji mogą być także związane z przemęczeniem, deficytem snu, problemami w związku, nadużywaniem alkoholu lub narkotyków… Jak widać, potencjalnych przyczyn jest bardzo wiele.

Czy w świadomości naszego społeczeństwa nadal jest to temat tabu?

O problemach seksualnych wiele mówi się i pisze w mediach, więc temat jest ogólnie znany, choć trudno powiedzieć, że oswojony. Mężczyźni zwykli mówić na temat problemów seksualnych tak, jakby dotyczyły kogoś innego, a nigdy ich samych. Można to zrozumieć, bo seks jest traktowany przez mężczyzn bardzo ambicjonalnie. Trudno się temu dziwić – stoją za tym mechanizmy ewolucyjne i tysiąclecia kultury wychwalającej płodność oraz potencję. Problemy seksualne są często obiektem żartów. Wokół męskiej seksualności istnieje wiele mitów i nierealnych oczekiwań wynikających z braku edukacji. Z drugiej strony, wspomniane na początku kampanie medialne nie pozostają bez wpływu – pojawia się coraz większa populacja mężczyzn świadomych problemu, potrzeby diagnozowania i leczenia, aktywnie poszukujących pomocy u specjalistów.

Czy sami możemy stwierdzić, że mamy zaburzenia ? czy jest konieczna jakaś specjalistyczna konsultacja?

Stwierdzenie problemu nie jest trudne. Typowo, na początku pojawiają się trudności z utrzymaniem twardości członka podczas współżycia, mężczyzna nie może ukończyć stosunku. Ewentualnie, nie udaje się uzyskać erekcji wystarczającej do rozpoczęcia pełnego stosunku. Nie należy mylić jednorazowej niedyspozycji zdarzającej się wielu zdrowym mężczyznom w sytuacji stresu, przemęczenia lub braku wystarczającego podniecenia, z zaburzeniami, które cechują się powtarzalnością i często nasilają wraz z czasem. W przypadku tych ostatnich, zdecydowanie należy udać się do specjalisty, najlepiej lekarza seksuologa.

Jakie są możliwości leczenia zaburzeń erekcji?

Współczesna seksuologia dysponuje wieloma metodami leczenia zaburzeń erekcji. Najczęściej stosowane są leki doustne przyjmowane krótko przed stosunkiem lub w sposób regularny, jak robi się to w leczeniu wielu chorób przewlekłych. Alternatywą, stosowaną zwykle w razie braku skuteczności pierwszego rozwiązania, są preparaty podawane w zastrzykach do prącia lub wprowadzane w postaci specjalnego kremu do cewki moczowej. Leczenie operacyjne przeznaczone jest dla bardzo wąskiej grupy chorych, zwykle tych, u których wszystkie inne metody zawodzą lub przyczyną są pewne nieprawidłowości anatomiczne.

Natomiast w sytuacjach, gdy u podłoża zaburzeń erekcji leżą mechanizmy psychologiczne lub relacyjne, postępowaniem z wyboru jest psychoterapia indywidualna lub partnerska, a farmakoterapia może mieć znaczenie pomocnicze. Istotne znaczenie mają także działania profilaktyczne takie jak dieta, czy aktywność fizyczna oraz odpowiednie dostosowanie leczenia współistniejących chorób.

Czy podjęcie leczenia daje nam 100 proc. gwarancję powrotu do zdrowia?

Sposoby leczenia opracowane dla mężczyzn z zaburzeniami erekcji cechują się bardzo wysoką skutecznością – mając do dyspozycji opisane wyżej metody, znaczącą poprawę uzyskuje się u ponad 90 proc. mężczyzn.

Next article